تجربه فعالیت در صنعت به ما آموخته است که ارزش واقعی، فقط در عملکرد مستقل هر بخش ایجاد نمی‌شود؛ بخشی از آن در ارتباط میان بخش‌ها شکل می‌گیرد.
مهندسی می‌تواند به تولید متصل شود، تولید به بازار، بازار به تأمین و تجربه هر یک از این حلقه‌ها می‌تواند به ایجاد توانمندی‌های جدید منجر شود.
بنابراین، ما فعالیت‌ها را صرفاً به صورت حلقه‌های یک زنجیره خطی نمی‌بینیم؛ بلکه آنها را اجزایی مرتبط از یک شبکه می‌دانیم که می‌توانند یکدیگر را تقویت کنند.